Kathedraal van Lissabon

De kathedraal werd na de herovering van 1147 gebouwd op de plek van de belangrijkste moskee van de stad, en de Engelse kruisvaarder Gilbert of Hastings werd de eerste bisschop. De romaanse kerk, met het uiterlijk van een vesting, kreeg tot in het begin van de dertiende eeuw vorm. Eind dertiende eeuw liet koning Dinis een gotische kloostergang toevoegen, en in de zeventiende eeuw volgde een barokke sacristie.

De aardbeving van 1755 verwoestte de gotische hoofdkapel, het koninklijke pantheon, een groot deel van de kloostergang en veel zijkapellen. De kerk werd deels herbouwd, en bij een grote restauratie in de twintigste eeuw werd latere decoratie verwijderd om het middeleeuwse karakter terug te brengen. Het roosvenster in de gevel werd toen uit bewaarde fragmenten opnieuw samengesteld. Sinds 1910 is de kathedraal een nationaal monument.

Binnen heeft de kerk een plattegrond in de vorm van een Latijns kruis, met drie beuken, een transept en een kooromgang, en drie fraaie gotische graftombes uit het midden van de veertiende eeuw. Opgravingen in de kloostergang, begonnen in 1990, legden Romeinse straten en winkels, Visigotische bouwresten en overblijfselen van de middeleeuwse moskee bloot.