Paleis voor Schone Kunsten

De Italiaanse architect Adamo Boari begon in 1904 met de bouw, maar in de woelige jaren daarna lag het werk tientallen jaren stil. De Mexicaanse architect Federico Mariscal maakte het gebouw af, dat in 1934 werd ingewijd. Die lange geschiedenis zie je terug: Boari's buitenkant combineert art nouveau en neoclassicisme in wit marmer, onder meer uit Carrara, terwijl Mariscal het interieur in art-decostijl uitvoerde. Het zware gebouw is sinds de opening enkele meters in de zachte bodem van de stad gezakt.

Binnen hangen muurschilderingen van Diego Rivera, José Clemente Orozco, David Alfaro Siqueiros, Rufino Tamayo en Jorge González Camarena. Het theater, met ongeveer 1.600 stoelen, heeft een glazen plafond van de Hongaarse kunstenaar Géza Maróti met Apollo en de muzen, en een opvouwbaar toneeldoek van Tiffanyglas met de vulkanen Popocatépetl en Iztaccíhuatl. Het Ballet Folklórico de México treedt hier geregeld op, en het Nationaal Architectuurmuseum zit op de bovenste verdieping.

In 1987 werd het gebouw uitgeroepen tot artistiek monument.