Geen Plaats voor Verraders

In die chaotische periode probeerde de overheid de rechtsorde te herstellen, terwijl in de samenleving een sterke roep om vergelding klonk. Het kamp had een dubbelrol: het Rode Kruis ving er repatrianten uit de concentratiekampen op en er werden (vermeende) collaborateurs geïnterneerd.

De tentoonstelling toont het dagelijks leven in het kamp, van het ochtendappel tot de mishandeling van gevangenen. Veertien persoonlijke verhalen laten zien dat goed of fout niet zwart-wit is, en nabestaanden vertellen hoe deze geschiedenis tot nu doorwerkt.